Dziś jest środa, 16 październik 2019 r.
Energoelektronika.pl na stronach Facebook REKLAMA MAPA SERWISU KONTAKT
Strona główna Załóż konto Artykuły branżowe Katalog firm Seminaria FAQ Kalendarium Słownik Oferta
Wyszukaj
1USD 3.8934 -0.05% 1EUR 4.297 +0.05% 1GBP 4.961 +0.67%
Zaloguj się
Login (adres e-mail):
Haslo:
  Rejestracja
  Zapomniałem hasła
Reklama

Aktualności
Przyszłość sektora motoryzacji w Polsce ? raport Banku Pekao S.A.
więcej
Nowy cykl szkoleń praktycznych związanych z programowaniem sterowników marki Siemens
więcej
Siemensa buduje fabrykę dla Przemysłu 4.0 w Polsce
więcej
32 edycja targów Energetab 2019 juz za cztery tygodnie
więcej

Zobacz archiwum

Kalendarium
17 październik 2019
72 edycja Seminarium dla Służb Utrzymania Ruchu 
więcej
23 październik 2019
LUMENexpo Targi Techniki Świetlnej  
więcej
Newsletter
Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje o wydarzeniach w branży.
Podaj e-mail do subskrypcji:


Artykuły branżowe
22 styczeń 2009.

Filtracja sygnału w metodach ciągłej oceny błędów kompresji materiału filmowego na rzecz automatyzacji procesu monitorowania jakości

Skutkiem ubocznym kompresji stratnej stosowanej w przypadku materiału filmowego jest pojawienie się widocznych zniekształceń obrazu. Zniekształcenia te nazywane są błędami kompresji, a stopień ich nasilenia decyduje o jakości produktu. Najlepszą metodą kontroli jakości jest poddanie materiału badaniom z udziałem grupy przeszkolonych obserwatorów, jednak nie zawsze jest to możliwe, np. w przypadku całodobowej kontroli nadawanej cyfrowo telewizji. Wówczas człowieka zastępuje analizator - algorytm pozwalający na automatyczną ocenę jakości kompresji. Analizatory tworzone są na podstawie wyników uzyskanych na drodze badań z udziałem grupy obserwatorów. Wyniki te charakteryzują się dużymi przedziałami ufności uniemożliwiającymi wnioskowanie statystyczne i projektowanie analizatorów. Artykuł prezentuje modyfikację metody prowadzenia badań percepcyjnych oraz sposób filtracji, który pozwala na minimalizację przedziałów ufności, co może przyczynić się do rozwoju analizatorów.

Dynamiczny rozwój telewizji (w tym wysokiej rozdzielczości) nadawanej cyfrowo lub przez Internet,
telekonferencji oraz wszelkiego rodzaju multimediów spotęgował zapotrzebowanie na efektywne
techniki kompresji stratnej, w wyniku której materiał zakodowany zajmuje na nośniku mniej miejsca niż materiał źródłowy, kosztem utraty pewnej części informacji. Różnice pomiędzy materiałem po kompresji a materiałem oryginalnym mogą skutkować dostrzegalnym pogorszeniem jakości o nasileniu zależnym od typu kodera, parametrów kompresji, specyfiki materiału i innych czynników.
Postęp w dziedzinie technik kompresji obrazów ruchomych jest uwarunkowany rozwojem metod oceny jakości produktów kompresji. Zasadnicze znaczenie mają metody zwane percepcyjnymi (in. subiektywnymi), które polegają na prezentowaniu widzom materiału filmowego uprzednio poddanego kompresji, rejestracji ocen przyznanych przez obserwatorów, a następnie przetworzeniu i analizie danych. Wyniki tego typu pomiarów służą nie tylko do ostatecznej
oceny nowych technik kompresji, wyboru parametrów kodowania, oceny jakości transmisji sygnału TV,
ale również do tworzenia oraz kalibracji analizatorów ? algorytmów pozwalających na automatyczną ocenę jakości kompresji.

Metody percepcyjnej oceny jakości kompresji
Metody percepcyjne można podzielić na punktowe (obserwator przyznaje jedną ocenę po obejrzeniu kilkunastosekundowej sekwencji) oraz ciągłe w czasie (obserwator nieprzerwanie na bieżąco podaje oceny jakości trwającego do 30 min filmu, posługując się urządzeniem dołączonym do komputera). Prace skoncentrowano na metodach ciągłych, które pozwalają na uzyskanie większej liczby punktów pomiarowych, co ma istotne znaczenie w przypadku tworzenia i kalibracji analizatorów - algorytmów naśladujących zachowanie obserwatora.
Do najważniejszych metod ciągłych należą zalecane przez International Telecommunication Union: jednobodźcowa - Single Stimulus Continuous Quality Evaluation (SSCQE) [1] oraz dwubodźcowa - Simultaneous Double Stimulus for Continuous Evaluation (SDSCE) [2]. Metoda SSCQE charakteryzuje się brakiem materiału odniesienia; obserwatorzy oceniają wyświetlany film, nie znając materiału źródłowego.
W metodzie SDSCE obserwatorzy oglądają zsynchronizowane materiały: jeden skompresowany, drugi
źródłowy. Pomimo stosowania metod ciągłych przez różne ośrodki badawcze na świecie, metody te są słaboopisane. Brak jest doniesień zarówno na temat budowy i oprogramowania stanowisk badawczych, jak i sposobu przetwarzania danych pomiarowych. Literatura informuje głównie o badaniach wpływu materiału (długości sesji, treści oglądanych sekwencji, towarzyszącego dźwięku) na przebieg sygnału oceny w czasie oraz o właściwościach specyficznego przyrządu pomiarowego, jakim jest obserwator-arbiter, w tym o ograniczonej pojemności pamięci, roli doświadczenia w ocenie jakości kompresowanych
materiałów filmowych oraz o wpływie opisu skali ocen na ich rozkład. Zalecenia ITU wskazują na potrzebę krytycznego odnoszenia się do pozyskanych danych pomiarowych i przedstawiają metodę odrzucania ocen niespójnych.

Pełna treść tego artykułu znajduje się w czasopiśmie PAR

Źródło: PAR
O nas  ::  Regulamin  ::  Polityka prywatności (Cookies)  ::  Reklama  ::  Mapa stron  ::  FAQ  ::  Kontakt
Ciekawe linki: www.klimatyzacja.pl  |  www.strony.energoelektronika.pl  |  promienniki podczerwieni
Copyright © Energoelektronika.pl