Dziś jest piątek, 18 październik 2019 r.
Energoelektronika.pl na stronach Facebook REKLAMA MAPA SERWISU KONTAKT
Strona główna Załóż konto Artykuły branżowe Katalog firm Seminaria FAQ Kalendarium Słownik Oferta
Wyszukaj
1USD 3.8638 -0.76% 1EUR 4.2849 -0.28% 1GBP 4.9456 -0.31%
Zaloguj się
Login (adres e-mail):
Haslo:
  Rejestracja
  Zapomniałem hasła
Reklama

Aktualności
Przyszłość sektora motoryzacji w Polsce ? raport Banku Pekao S.A.
więcej
32 edycja targów Energetab 2019 juz za cztery tygodnie
więcej
Cykl szkoleń z zakresu programowania sterowników SIMATIC S7-300, S7-1200
więcej
Przed nami 32. edycja targów ENERGETAB 2019
więcej

Zobacz archiwum

Kalendarium
23 październik 2019
LUMENexpo Targi Techniki Świetlnej  
więcej
29 październik 2019
73. edycja Seminarium dla Służb Utrzymania Ruchu  
więcej
Newsletter
Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje o wydarzeniach w branży.
Podaj e-mail do subskrypcji:


Artykuły branżowe
5 luty 2016.

Czy obudowy w II klasie ochronności to innowacyjne rozwiązanie techniczne czy tylko zabieg marketingowy?

Czy obudowy w II klasie ochronności to innowacyjne rozwiązanie techniczne czy tylko zabieg marketingowy?

Przedmiotem niniejszej analizy są obudowy aluminiowe rozdzielnic niskiego napięcia (nn) izolowane od wewnątrz dwoma warstwami izolacji: żywicą epoksydową i gumą, opisywane jako obudowy w II klasie ochronności produkcji firmy PRE Edward Biel (rys. 1).
Urządzenie reklamowane jest jako nowoczesna alternatywa dla produkcji rozdzielnic napowietrznych w obudowach wykonanych z poliestru z dodatkiem włókna szklanego (wg terminologii słownika IEC jest to obudowa wykonana z termoutwardzalnego tworzywa wzmocnionego typu SMC [4], [5], [6]). Opis produktu został dokonany w oparciu o artykuł pt. "Rozdzielnice nn i obudowy aluminiowe w II klasie ochronności" opublikowany w nr 1-2/2015 branżowego miesięcznika elektro.info [1], informacji podanych przez producenta drogą telefoniczną i na stoisku targowym, na podstawie własnych oględzin, a także na podstawie analizy dokumentacji fotograficznej. Artykuł jest polemiką do ww. artykułu.

Analiza funkcjonalności i właściwości fizykochemicznych

Producent obudów rozdzielnic chciałby uzyskać przewagę konkurencyjną na rynku dzięki następującym właściwościom: bezpieczeństwu użytkowania, przyjazności dla środowiska dzięki możliwości recyklingu, wydłużeniu czasu życia obudowy oraz walorom estetycznym [1].

Trudno zgodzić się z taką argumentacją. Bezpieczeństwo użytkowania bezsprzecznie jest większe w przypadku obudowy izolacyjnej, jaką jest obudowa wykonana z termoutwardzalnego tworzywa wzmocnionego typu SMC [4], [5], [6]. Podobnie w przypadku podnoszonego aspektu ekologicznego - możliwości recyklingu. Nie ma żadnych wątpliwości, że obudowę wykonaną z blachy aluminiowej można poddać recyklingowi. Również obudowy izolacyjne rozdzielnic nn wykonane z tworzywa SMC nie powoduje skażenia środowiska - jest wykorzystywane, po zmieleniu, podobnie jak porcelana elektrotechniczna, np. w budownictwie drogowym.


Rys. 1. Widok rozdzielnicy w obudowie aluminiowej izolowanej od wewnątrz dwoma warstwami izolacji: żywicą epoksydową i gumą, opisywane jako obudowy w II klasie ochronności produkcji firmy PRE Edward Biel. Źródło: [1].
Producent podaje, że czas życia obudowy wykonana z blachy aluminiowej będzie 4 razy dłuższy niż obudowy wykonanej z tworzywa termoutwardzalnego typu SMC. Trudno się z tym zgodzić. Do dziś eksploatowane są przez spółki energetyczne rozdzielnice w obudowach wykonanych z tworzywa termoutwardzalnego typu SMC pochodzące z połowy lat 90-tych. Być może ich estetyka daje wiele do życzenia, ale posiadają one w dalszym ciągu właściwości mechaniczne i elektryczne, co potwierdzone zostało badaniami obudowy rozdzielnicy eksploatowanej w energetyce niemieckiej [3]. Badania wykazały, że po 30-tu latach ubytek zewnętrznej powłoki wynosi ok. 50-150 mikrometrów, co przy grubości ścian obudowy wynoszącej 3,5 mm, stanowi znikomy procent. Badania wykazały ponadto, że materiał obudowy nie traci swoich właściwości elektrycznych i mechanicznych. Problem estetyki obudowy narażonej na starzenie i erozję, podnoszonej przez autora publikacji [1] został rozwiązany wiele lat temu. Zastosowanie przez producentów obudów lakieru nawierzchniowego poliuretanowego ze składnikiem odpornym na promieniowanie UV pozwoliło zabezpieczyć obudowę przed powierzchniową degradacją. Na rys. 2 przedstawiono widok obudowy wykonanej z tworzywa SMC, nie zabezpieczonej lakierem odpornym na działanie UV, po 15 latach ekspozycji na warunki atmosferyczne. Na rys. 3 przedstawiono widok obudowy wykonanej z tworzywa SMC, z daszkiem zabezpieczonym lakierem odpornym na działanie UV, po 15 latach ekspozycji na warunki atmosferyczne.



Rys. 2. Widok obudowy wykonanej z tworzywa SMC nie zabezpieczonej lakierem odpornym na działanie promieniowania UV, po 15 latach ekspozycji na warunki atmosferyczne. Fot. M. Schwann Rys. 3. Widok obudowy wykonanej z tworzywa SMC, z daszkiem zabezpieczonym lakierem odpornym na dzia-łanie promieniowania UV, po 15 latach ekspozycji na warunki atmosferyczne. Fot. M. Schwann.

Wieloletnie obserwacje wykazały, że co prawda po 3-5 latach występuje lekkie spłowienie koloru i lekkie matowienie lakieru, ale lakier ten skutecznie zapobiega procesowi erozji - to znaczy, że wczesna faza starzenia się postępuje wolniej, a późna faza jest w zasadzie wstrzymana [2], [3]. Omawiając funkcjonalności i właściwości fizykochemiczne warto podkreślić, że o czasie życia urządzenia umieszczonego w pasie drogowym lub przy budynkach nie decyduje tak naprawdę żywotność obudowy, a czasokres pomiędzy remontami kapitalnymi drogi, pobocza, chodnika, w czasie którego bez względu na stan techniczny urządzenia wymienia się je na nowe. Warto wziąć pod uwagę również korozję obudowy metalowej na skutek obecności substancji powodujących korozję. Obudowa badana na zgodność z normą PNEN 62208:2011E Puste obudowy do rozdzielnic i sterownic niskonapięciowych - Wymagania ogólne [15] jest badana w normalnych warunkach eksploatacji, odpowiednio dla zastosowań napowietrznych (próby przeprowadzone zgodnie z pkt 9.12 Resistance to ultra-violet (UV) radiation oraz pkt 9.13 Resistance to corrosion) i wnętrzowych (jedynie próba zgodnie z pkt 9.13.1 a)). W przypadku narażenia obudowy i zewnętrznych elementów metalowych obudowy na specjalne warunki pracy np. nienormalna temperatura otoczenia i nienormalna wilgotność, obecność substancji powodujących korozję, obecność fauny, flory, pleśni, czy też obecność wibracji. Wówczas wymagania szczególne w zakresie badań powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy producentem a użytkownikiem [15]. Do tej pory spółki dystrybucyjne nie formułowały wymagań w zakresie badań w zakresie specjalnych warunków pracy, w związku z tym obudowy przechodziły standardowe badania w zakresie odporności na warunki atmosferyczne. Inaczej swoje wymagania dla rozłączników wnętrzowych listwowych niskiego napięcia określiła jedna z niemieckich spółek dystrybucyjnych E.ON (obudów metalowych kablowych rozdzielnic naziemnych niskiego napięcia w Niemczech nie stosuje się i temat ten w ogóle nie poddany pod dyskusję). Ze względu na oczyszczanie zaśnieżonych ulic solanką pojawiły się awarie wynikające wprost z zalania rozłączników bezpiecznikowych solanką oraz pojawił się problem przyspieszonej korozji w wyniku pracy rozłączników w atmosferze o nadmiernym zasoleniu. E.ON, żeby przeciwdziałać temu, wprowadził dla producentów rozłączników bezpiecznikowych listwowych niskiego napięcia dodatkowe badania w zakresie odporności na solankę. Ze względu na instalacje kablowych rozdzielnic szafowych naziemnych w pasie drogowym podlegającym odśnieżaniu przy wykorzystaniu soli i tym samym ze względu na zagrożenie wystąpienia przyspieszonej korozji aluminium w środowisku solnym za celowe uważa się wprowadzenie przez spółki dystrybucyjne dodatkowych badań, ostrzejszych niż standardowe, w zakresie specjalnych warunków pracy.

Trudno odnieść się do tezy autora publikacji [1] dotyczącej kilkukrotnie mniejszego zanieczyszczenia środowiska w czasie produkcji obudowy aluminiowej w stosunku do produkcji obudowy z tworzywa termoutwardzalnego. Nie została poparta żadną argumentacją. Gdyby wziąć pod uwagę tylko emisję dwutlenku węgla w procesie produkcji, to wydaje się, że produkcja blach aluminiowych, nanoszenie żywicy i gumy, są bardziej energochłonne niż produkcja mat tworzywa SMC i późniejsza produkcja elementów obudowy w technologii termoutwardzalnej.

Obudowa aluminiowa w II klasie ochronności

Urządzenia stosowane w instalacji elektrycznej niskiego napięcia można podzielić na klasy, w zależności od kombinacji: rozwiązań konstrukcyjnych, wyposażenia i sposobu ich zainstalowania. Zgodnie z normami: PNHD 60365- 4-41:2009P Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 4-41: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przed porażeniem elektrycznym [7] oraz PNEN 61140:2002P+ A1:2006P Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń [14], [15] rozróżnia się następujące klasy urządzeń:

  • urządzenia klasy 0, z izolacją podstawową jako środkiem ochrony podstawowej i bez warunków dla ochrony przy uszkodzeniu,
  • urządzenia klasy I, z izolacją podstawową jako środkiem ochrony podstawowej i połączeniami wyrównawczymi ochronnymi jako środkiem ochrony w przypadku uszkodzenia,
  • urządzenia klasy II, z izolacją podstawową jako środkiem ochrony podstawowej i izolacją dodatkową jako środkiem ochrony w przypadku uszkodzenia lub w których ochrona podstawowa i ochrona przy uszkodzeniu są zapewnione izolacją wzmocnioną,
  • urządzenia klasy III, którego napięcie jest ograniczone do wartości ELV, wyposażone w ochronę podstawową i nie wyposażone w ochronę przy uszkodzeniu.
Urządzenia powinny być oznakowane symbolami graficznymi wg norm: PNIEC 60417-1:2002E Symbole graficzne stosowane na urządzeniach - Część 1: Przegląd i zastosowanie [8], PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E Symbole stosowane na urządzeniach - Część 2: Oryginały symboli [9] (obie normy zostały wycofane 17122008 r.) podano w Tablicy 1.

Tablica 1. Symbole graficzne do oznakowanie urządzeń elektrycznych w instalacjach niskiego napięcia

Klasa Oznakowanie urządzenia lub instrukcje Symbol graficzny
Klasa 0 Tylko zastosowanie w środowisku nieprzewodzącym lub ochrona za pomocą separacji elektrycznej.  
Klasa I Oznaczenie zacisku połączenia ochronnego symbolem
nr 5019 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E lub
literami PE, lub kombinacją barw zielonej i żółtej.
Klasa II Oznaczenie symbolem nr 5172 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E (podwójny kwadrat).
Klasa III Oznaczenie symbolem nr 5180 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E (rzymska cyfra III w rombie).

Warto podkreślić, że przypisując klasę urządzeniu zgodnie z normami [7], [14], nie można przypisać tej cechy fragmentarycznie, np. tylko samej obudowie. Tak właśnie, zdaniem autorów w sposób niezgodny z przywołanymi normami, przypisano II klasę ochronności przedmiotowej obudowie aluminiowej rozdzielnicy nn izolowanej od wewnątrz dwoma warstwami izolacji: żywicą epoksydową i gumą [1]. Pkt 412.2 normy PNHD 60365-4-41:2009P Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 4-41: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przed porażeniem elektrycznym [7] wyraźnie wskazuje, że badaniom podlegają wszystkie elementy konstrukcji urządzenia, w tym przypadku: rozdzielnica nn, obudowa, ale także oprzewodowanie. Zatem aby uzyskać II klasę ochronności dla kompletnej rozdzielnicy należy przyłączać do niej jedynie kable o podwójnej lub wzmocnionej izolacji.

Rys. 4. Widok śruby do montażu izolatora wspawanej do aluminiowej obudowy. Fot. M. Schwann Rys. 5. Widok zawiasu zawierającego element przewodzący oraz widok śrub izolacyjnych mogących zostać zastąpionymi śrubami przewodzącymi. Fot. M. Schwann Rys. 6. Widok zamka baskwilowego, którego jeden z elementów ma metaliczne połączenie z obudową. Fot. M. Schwann

Zatem nie można przypisać samej obudowie II klasy ochronności bez analizy i badań kompletnego urządzenia, poza przypadkami, kiedy sama obudowa jest kompletnym urządzeniem, ale takim wyrobem nie są zainteresowane spółki dystrybucyjne.

Konstrukcja obudowy

Obudowa rozdzielnicy niskiego napięcia produkcji PRE Biel wykonana jest z aluminium. Zewnętrzna powierzchnia obudowy jest zabezpieczona przed warunkami atmosferycznymi lakierem proszkowym. Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z pkt 5.1 normy PNEN 61140:2002P+A1:2006P "farby, lakiery (..) nie są uznawane za izolację odpowiednią do ochrony przed porażeniem elektrycznym". Od wewnątrz izolowana jest dwoma warstwami izolacji: z żywicy epoksydowej i z gumy. Szyny zbiorcze izolowane są od obudowy poprzez izolatory nakręcane na śruby wspawane w obudowę. Takie rozwiązanie konstrukcyjne zgodnie z pkt 7.3.1.1 normy PNEN 61140:2002P+A1:2006P [11], [12], zdaniem autorów, nie jest warunkiem wystarczającym by uznać ten element za izolowany podwójną lub wzmocnioną izolacją i spełniający kryteria wymagane dla urządzenia II klasy. Widok śruby wspawanej do aluminiowej obudowy do montażu izolatora przedstawiono na rys. 4.

Nie mniej istotnym elementem są metalowe, przewodzące elementy obudowy. Należą do nich m.in. zawiasy drzwiczek i zamek baskwilowy. Obudowa w tym zakresie, zdaniem autorów, nie spełnia wymagań określonych w pkt 7.3.1.2 normy PNEN 61140:2002P+A- 1:2006P [11], [12]: "części przewodzące, które są oddzielone od niebezpiecznych części czynnych tylko izolacją podstawową, powinny być oddzielone od osłoniętej powierzchni izolacją dodatkową (...)".

Obudowa nie spełnia również wymogu podanego w pkt 7.3.1.3 normy PNEN 61140:2002P+A1:2006P [11], [12]: "obudowa nie powinna zawierać żadnych śrub lub innych środków mocowania z materiałów izolacyjnych, jeżeli wymaga się, aby te śruby i inne środki mocowania były usuwane lub były możliwe do usunięcia podczas instalowania lub konserwacji i których zastąpienie metalowymi śrubami lub innymi środkami mocowania może osłabić wymaganą izolację". Występuje ryzyko zastąpienia elementu izolacyjnego innym elementem przewodzącym w czasie instalacji bądź konserwacji i tym samym osłabienia izolacji. Dodatkowo warto rozważyć słuszność zastosowania przez producenta standardowych gwintów zwiększających prawdopodobieństwo takiej zamiany. Widok zawiasu zawierającego element przewodzący oraz widok śrub izolacyjnych mogących zostać zastąpionymi śrubami przewodzącymi przedstawiono na rys. 5, a widok zamka baskwilowego mającego metaliczne połączenie z obudową przedstawiono na rys. 6.

Należy pamiętać, że szyna ochronno- -neutralna nie może być połączona bezpośrednio z obudową tylko mocowana i izolowana, w podobny sposób jak szyny fazowe, izolacją podwójną lub wzmocnioną. W podobny sposób należy prowadzić bednarkę przyłączaną do szyny ochronno-neutralnej w niektórych spółkach dystrybucyjnych.

Badania

Niestety producent nie dostarczył do tej pory protokołów z badania typu kablowej rozdzielnicy szafowej zgodnie z normami: PN-EN 61439-1:2011P Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe - Część 1: Postanowienia ogólne [13], PNEN 614395:2015-02E Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe - Część 5: Zestawy do dystrybucji mocy w sieciach publicznych [14] mimo wielokrotnych prób autorów. Producent nie podał również informacji w jaki sposób dobrano poszczególne izolacje: podstawową, dodatkową i wzmocnioną i czy w ogóle poddano te izolacje badaniom.

Zdaniem autorów, oprócz Tablicy 2 pkt 8.3.2 zmiany do normy PNEN 61140:2002/ Rys. 4. Widok śruby do montażu izolatora wspawanej do aluminiowej obudowy. Fot. M. Schwann Rys. 5. Widok zawiasu zawierającego element przewodzący oraz widok śrub izolacyjnych mogących zostać zastąpionymi śrubami przewodzącymi. Fot. M. Schwann Tablica 1. Symbole graficzne do oznakowanie urządzeń elektrycznych w instalacjach niskiego napięcia. Klasa Oznakowanie urządzenia lub instrukcje Symbol graficzny Klasa 0 Tylko zastosowanie w środowisku nieprzewodzącym lub ochrona za pomocą separacji elektrycznej. Klasa I Oznaczenie zacisku połączenia ochronnego symbolem nr 5019 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E lub literami PE, lub kombinacją barw zielonej i żółtej. Klasa II Oznaczenie symbolem nr 5172 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E (podwójny kwadrat). Klasa III Oznaczenie symbolem nr 5180 wg PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E (rzymska cyfra III w rombie). Rys. 6. Widok zamka baskwilowego, którego jeden z elementów ma metaliczne połączenie z obudową. Fot. M. Schwann 46 URZĄDZENIA DLA ENERGETYKI 8/2015 TECHNOLOGIE, PRODUKTY - INFORMACJE FIRMOWE A1:2006P Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń [12], przy doborze izolacji można oprzeć się na normie PN-EN 60664-1:2011P Koordynacja izolacji urządzeń elektrycznych w układach niskiego napięcia - Część 1: Zasady, wymagania i badania [10]. Wymiarowanie odstępów powietrznych reguluje pkt 5.1, odstępów powierzchniowych reguluje pkt 5.2, a wymagania dotyczące projektowania izolacji stałej opisuje pkt 5.3 normy PN-EN 60664-1:2011P [10]. Badania i pomiary zostały opisane w pkt 6 normy PN-EN 60664-1:2011P [10].

Badania sprawdzające izolacji stałej, które są badaniami typu, obejmują:

  • próbę napięciem udarowym wytrzymywanym w celu sprawdzenia wytrzymałości izolacji stałej na napięcie znamionowe udarowe,
  • próbę napięciem przemiennym w celu sprawdzenia wytrzymałości izolacji stałej na:
    • krótkotrwałe przepięcia dorywcze,
    • najwyższe napięcie stanu ustalonego,
    • szczytowe napięcie powtarzalne,
    • próbę wyładowań niezupełnych w celu sprawdzenia, czy w izolacji stałej nie występują żadne wyładowania niezupełne przy:
  • najwyższym napięciu w stanie ustalonym,
  • długotrwałym przepięciu dorywczym,
  • szczytowym napięciu powtarzalnym,
  • próbę napięciem wielkiej częstotliwości w celu sprawdzenia braku uszkodzenia pod wpływem nagrzewania dielektrycznego.

Z informacji pozyskanych przez autorów drogą telefoniczną wiadomo tylko tyle, że wykonano badanie wytrzymałości izolacyjnej dla napięcia udarowego 3 kV.

Wykonanie tylko jednej próby jest niewystarczające, żeby ocenić wyrób i jego izolację zapewniającą ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym. Warto przy tym zwrócić uwagę, że nie można zastosować postanowień normy PN-EN 61439-1:2011P Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe - Część 1: Postanowienia ogólne [7] w zakresie obudów wykonanych z materiałów izolacyjnych, do obudów izolowanych będących przedmiotem niniejszej analizy. Trzeba również pamiętać, że ochrona przez całkowite izolowanie (Pkt 8.4.4 normy [13]) jest tylko odpowiednikiem urządzeń wykonanych w II klasie ochronności, a nie urządzeniem w II klasie ochronności.

Wnioski

Obudowom aluminiowym rozdzielnic niskiego napięcia (nn) izolowanym od wewnątrz dwoma warstwami izolacji: żywicą epoksydową i gumą nie można przypisać II klasy ochronności bez analizy i badań kompletnego urządzenia, poza przypadkami, kiedy sama obudowa jest kompletnym urządzeniem, ale takim wyrobem nie są zainteresowane spółki dystrybucyjne.
Szczegółowa analiza budowy i funkcjonalności rozdzielnicy niskiego napięcia w obudowie aluminiowej izolowanej od wewnątrz dwoma warstwami izolacji: żywicą epoksydową i gumą, również nie można przypisać II klasy ochronności ponieważ nie spełnia niektórych wymagań normy PNEN 61140:2002P+A1:2006P Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń [11], [12] oraz PN-HD 60364-4-41:2009P Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 4-41: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przed porażeniem elektrycznym [7].
Obudowy opisywane przez autora publikacji [1] jako obudowy w II klasie ochronności to nie jest nowatorskie rozwiązanie techniczne tylko zabieg marketingowy w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej na rynku kablowych rozdzielnic szafowych niskiego napięcia.

Bibliografia

[1] Czado D., Rozdzielnice nn i obudowy aluminiowe w II klasie ochronności, Elektro Info 1-2/2015, Str. 40-41.
[2] Liebold R.Tworzywo SMC - odporność na działanie warunków atmosferycznych i ich metody badawcze. Źródło: EMITER Sp. z o.o.
[3] Starzenie się szaf rozdzielczych wykonanych z żywicy poliestrowej wzmocnionej włóknem szklanym. ALGROUP LONZA. 25-03-1999. Źródło: EMITER Sp. z o.o.
[4] PN-EN 14598-1:2007P Termoutwardzalne tłoczywa wzmocnione. Specyfikacja tłoczyw arkuszowych (SMC) i tłoczyw sypkich (BMC) - Część 1: Oznaczenie.
[5] PN-EN 14598-2:2007P Termoutwardzalne tłoczywa wzmocnione. Specyfikacja tłoczyw arkuszowych (SMC) i tłoczyw sypkich (BMC) - Część 2: Metody badań i wymagania ogólne.
[6] PN-EN 14598-3:2007P Termoutwardzalne tłoczywa wzmocnione. Specyfikacja tłoczyw arkuszowych (SMC) i tłoczyw sypkich (BMC) - Część 3: Wymagania szczegółowe.
[7] PN-HD 60364-4-41:2009P Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Część 4-41: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przed porażeniem elektrycznym.
[8] PN-IEC 60417-1:2002E Symbole graficzne stosowane na urządzeniach - Część 1: Przegląd i zastosowanie.
[9] PNIEC 60417-2:2002E+A1:2003E Symbole stosowane na urządzeniach - Część 2: Oryginały.
[10] PN-EN 60664-1:2011P Koordynacja izolacji urządzeń elektrycznych w układach niskiego napięcia - Część 1: Zasady, wymagania i badania.
[11] PNEN 61140:2002P Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń.
[12] PNEN 61140:2002P/A1:2006P Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Wspólne aspekty instalacji i urządzeń.
[13] PN-EN 61439-1:2011P Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe - Część 1: Postanowienia ogólne.
[14] PN-EN 61439-5:2015-02E Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe - Część 5: Zestawy do dystrybucji mocy w sieciach publicznych.
[15] PN-EN 62208:2011E Puste obudowy do rozdzielnic i sterownic niskonapięciowych - Wymagania ogólne.

Karolina Górzyńska,
Politechnika Gdańska;
Mirosław Schwann,
KENTIA Firma Konsultingowa

Źródło: Artykuł pochodzi z czasopisma Urządzenia dla energetyki
O nas  ::  Regulamin  ::  Polityka prywatności (Cookies)  ::  Reklama  ::  Mapa stron  ::  FAQ  ::  Kontakt
Ciekawe linki: www.klimatyzacja.pl  |  www.strony.energoelektronika.pl  |  promienniki podczerwieni
Copyright © Energoelektronika.pl