Dziś jest środa, 16 październik 2019 r.
Energoelektronika.pl na stronach Facebook REKLAMA MAPA SERWISU KONTAKT
Strona główna Załóż konto Artykuły branżowe Katalog firm Seminaria FAQ Kalendarium Słownik Oferta
Wyszukaj
1USD 3.8934 -0.05% 1EUR 4.297 +0.05% 1GBP 4.961 +0.67%
Zaloguj się
Login (adres e-mail):
Haslo:
  Rejestracja
  Zapomniałem hasła
Reklama

Aktualności
Cykl szkoleń z zakresu programowania sterowników SIMATIC S7-300, S7-1200
więcej
32 edycja targów Energetab 2019 juz za cztery tygodnie
więcej
Przed nami 32. edycja targów ENERGETAB 2019
więcej
Siemensa buduje fabrykę dla Przemysłu 4.0 w Polsce
więcej

Zobacz archiwum

Kalendarium
17 październik 2019
72 edycja Seminarium dla Służb Utrzymania Ruchu 
więcej
23 październik 2019
LUMENexpo Targi Techniki Świetlnej  
więcej
Newsletter
Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje o wydarzeniach w branży.
Podaj e-mail do subskrypcji:


Artykuły branżowe
24 kwiecień 2006.

Kable do pracy w wysokiej temperaturze

Do podtrzymania podstawowych funkcji instalacji elektrycznej w przypadku pożaru są stosowane specjalne kable odporne na działanie wysokiej temperatury. W zależności od minimalnego czasu sprawnego działania kabli, mogą one mieć różne klasy podtrzymania funkcji (wg. normy niemieckiej DIN VDE 4102 cz. 12: E30, E60 i E90, odpowiednio dla 30, 60, 90 min) lub klasy odporności ogniowej (wg. PN-EN-50200: PH15, PH30, PH60, PH90).

Oprócz licznych rodzajów obiektów o podwyższonych wymaganiach przeciwpożarowych, takich jak budynki handlowe, kina, teatry, sale widowiskowe, szpitale, muzea, centra przetwarzania danych, centrale telefoniczne, banki, dworce lotnicze, dodać można jeszcze m.in. elektrownie, niektóre zakłady przemysłowe, kopalnie, stocznie, metro i wybrane obiekty kolejowe. Kable do pracy w podwyższonej temperaturze są stosowane także w specjalistycznych instalacjach elektrycznych, np. w lokomotywach elektrycznych czy do łączenia akumulatorów.

Rodzaje materiałów izolacyjnych
Materiały izolacyjne stosowane w kablach mogą być halogenowe (z określoną ilością chloru, bromu, fluoru, jodu) lub bezhalogenowe (bez tych pierwiastków lub z niewielką ich ilością). Izolacje halogenowe uwalniają w czasie pożaru z łańcuchów molekuł chlor i fluor, które utrudniają dopływ tlenu do płomienia, dzięki czemu go ograniczają. Jednocześnie jednak, uwolnione chlor i fluor wiążą się z obecnym w otoczeniu wodorem, powodując powstawanie szkodliwego, korozyjnego i toksycznego chlorowodoru lub fluorowodoru. Produktami spalania izolacji bezhalogenowej są para wodna, tlenek i dwutlenek węgla oraz sadza. Izolacja taka jest jednak łatwopalna i nie gaśnie sama. W celu zmniejszenia jej palności dodaje się w procesie jej wytwarzania specjalne polimery (np. z wodorotlenkiem aluminium), ograniczające jej palność lub przeprowadza tzw. proces sieciowania. Zmienia on strukturę chemiczną tworzywa (polimeru) i powoduje, że staje się ono dodatkowo nietopliwe, odporne na chemikalia, większość olejów i starzenie.
Izolacja (ma materiale przewodzącym - żyle), powłoka izolacyjna (zewnętrzne pokrycie kabla), w tym także niekiedy warstwy pośrednie takie jak papier, włókniny, stanowią 30 - 70% całkowitej masy kabla. Obecnie na materiały izolacyjne kabli stosuje się najczęściej polichlorek winylu (polwinit - PVC), polietylen (PE), polietylen sieciowany (XLPE), polietylen spieniony (piankowy), polipropylen (PP), poliamid (PA), poliuretan (PU), elastomer termoplastyczny (TPE), mikę w postaci taśmy, kauczuk silikonowy.(...)

Przyczyny powstawania pożarów kabli i zagrożenia dla ludzi
Ze statystyk pożarów przeprowadzonych w Polsce i na świecie wynika, że ok. 30% pożarów ma związek z działaniem instalacji elektrycznej, głównie kabli. Te ostatnie mogą się zapalić z powodu zwarcia (i jednoczesnego powstania łuku elektrycznego), przeciążenia (powodującego pogorszenie stanu izolacji) oraz oddziaływania ognia z zewnątrz.
W pierwszych dwóch przypadkach, w początkowej fazie pożaru nie występuje ogień tylko biały dym. Jest to tzw. pożar bezpłomieniowy, który może być wykryty za pomocą optycznej czujki dymu. W trzecim przypadku dochodzi do płomieniowego spalania izolacji, podczas którego wydziela się czarny dym. Pożar płomieniowy może być wykryty przez jonizacyjną czujkę dymu. Szybkość powstawania i rozprzestrzeniania pożaru zależy od warunków inicjacji spalania, przenoszenia ciepła, masy kabla (izolacji), sposobu ułożenia (pojedynczo, w wiązkach), rodzaju podłoża. Podczas pożaru tworzywa sztuczne stosowane w kablach wytwarzają produkty rozkładu termoutleniającego (poniżej temperatury zapalenia) oraz pełnego lub niepełnego spalania (powyżej temperatury zapalenia). Produkty spalania są bardzo niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzi. Mogą one spowodować utrudnienie oddychania z powodu ograniczonej ilości tlenu lub wydzielających się toksycznych związków chemicznych. Z kolei wysoka temperatura może uszkodzić układ oddechowy.
Najbardziej niebezpiecznymi gazami powstałymi w procesie palenia się kabli są: dwutlenek węgla (CO2), tlenek węgla (CO), cyjanowodór (HCN), tlenki siarki (SO2, SO3), fluorowodór (HF), bromowodór (HBr) oraz chlorowodór (HCl) wydzielający się głównie przy paleniu się polichlorku winylu.

Jaka powinna być dobra izolacja
Dyrektywa 89/106EEC dotycząca wyrobów budowlanych i bezpieczeństwa pożarowego w budynkach (traktująca kable jako jeden z rodzajów wyrobów budowlanych) nakazuje projektować i wykonywać instalacje elektryczne w taki sposób, aby nie były przyczyną powstawania pożarów, ograniczały ich rozprzestrzenianie, a w razie pożaru umożliwiały skuteczne tłumienie ognia i ratowanie ludzi.
Zmniejszenie zagrożenia pożarowego może być osiągnięte przez odpowiedni dobór materiału izolacyjnego kabla lub przewodu, który w wyniku wysokiej temperatury w czasie pożaru, będzie wydzielał niewielką ilość substancji lotnej. Ponieważ substancja ta zwykle podtrzymuje palenie i ułatwia rozprzestrzenianie się ognia, producenci niejednokrotnie wprowadzają do materiałów izolacyjnych środki uniepalniające. Jest to zresztą podyktowane stosownymi normami, określającymi wymagane parametry materiałów izolacyjnych.
Izolacja musi mieć odpowiednie właściwości elektryczne, mechaniczne i pożarowe. Konieczna jest znajomość jej cech pożarowych tzn. zapalności, szybkości wydzielania ciepła, emisji związków toksycznych i dymu, oraz szybkości rozprzestrzeniania się płomienia po jej powierzchni. Dodatkowo bada się też stopień kwasowości (korozyjność) gazów, powstających w czasie spalania izolacji. Materiał izolacyjny z dodatkami uniepalniającymi jest odporny na temperatury przekraczające 200°C. Przykładem takiej izolacji jest powłoka kabla produkcji japońskiej zastosowanego w instalacjach w warszawskim metrze. Zbudowana jest ona z polietylenu usieciowanego Sunikon RM-E-1600, modyfikowanego przeciwogniowo dużą ilością wodorotlenku glinu. Materiał ten nie ulega rozkładowi nawet w temperaturze ok. 400°C, a przy 900°C ubytek jego masy wynosi jedynie ok. 50% masy początkowej. Izolację powinna też charakteryzować niewielka szybkość wydzielania ciepła (poniżej 200 kW/mkw), mała toksyczność produktów rozkładu termicznego i spalania, mała intensywność dymienia i szybkość rozprzestrzeniania się płomienia.
Jeżeli izolacja zapali się od zewnętrznego źródła ognia i zgaśnie po jego usunięciu, to nazywa się ją trudno zapalną. Jeżeli dodatkowo taka izolacja nie zostanie całkowicie zniszczona (co oznacza, że przeszła stosowną próbę ognioodporności i spełniła wymagania danej normy), to określa się ją jako ognioodporną. Izolacja taka wykonywana jest zwykle z gumy silikonowej, taśmy mikowo-szklanej lub taśmy szklanej.(...)

PEŁNA TREŚĆ ARTYKUŁU ZNAJDĄ PAŃSTWO W AKTUALNYM NUMERZE 
URZĄDZEŃ DLA ENERGETYKI.
ZACHĘCAMY DO LEKTURY.

Źródło: Urządzenia dla Energetyki
O nas  ::  Regulamin  ::  Polityka prywatności (Cookies)  ::  Reklama  ::  Mapa stron  ::  FAQ  ::  Kontakt
Ciekawe linki: www.klimatyzacja.pl  |  www.strony.energoelektronika.pl  |  promienniki podczerwieni
Copyright © Energoelektronika.pl